تبلیغات
سوال از شما و پاسخ از ما - دین نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم قبل از بعثت:

*** هزار دوست كم است و یك دشمن بسیار ***

دین نبی مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم قبل از بعثت:

نویسنده :رسول دوستی
تاریخ:چهارشنبه 16 شهریور 1390-08:47 ب.ظ

 

تردیدی نیست كه محمد بن عبدالله‏ صلی الله علیه و آله از لحظه‏ای كه چشم به جهان گشود تا آن لحظه كه چشم از جهان فرو بست جز خداوند یكتا را نپرستید. پدران و اجداد او نیز همه موحد و خداپرست بودند. اما درباره این‌که آیین آن حضرت پیش از بعثت چه بوده، آرای مختلفی ارائه شده است. برخی گویند متعبد به دینی نبوده است، گروهی گویند پیرو آیینی بوده ولی در این‌که آن آیین دین حضرت نوح، ابراهیم، موسی یا عیسی علیهم السلام بوده اختلاف دارند. برخی نیز در این مطلب توقف كرده و گفته‏اند هر دو امر ممكن است و ترجیحی نیز در بین نیست. بزرگان اهل سنت و دانشمندان شیعه در این‏باره به تفصیل سخن گفته‏اند.

از مجموع مباحثی كه در این زمینه مطرح شده است این نكته به دست می‏آید كه رسول خدا صلی الله علیه و آله قبل از بعثت نیز زمینه و درجاتی از مقام نبوت را دارا بوده و با تعبّد به دین خود كلیات احكام آن را انجام می‏داده ولی مأمور به تبلیغ نبوده است، به اصطلاح به نوعی نبی بوده است نه رسول، دلایل و شواهد زیادی بر این مدعا موجود است.

 ابن‏سعد در طبقات 1/148 نقل می‏كند شخصی از رسول خدا صلی الله علیه و آله پرسید: « مَتی كُنْت نَبِیّاً؟» چه زمانی پیامبر بودی؟

اصحاب گفتند: ساكت! ساكت! پیامبر فرمود: «دَعُوهُ» رهایش كنید. آن‌گاه خطاب به آن شخص فرمود: «كُنْتُ نَبِیّاً و آدَمُ بَیْنَ الرُّوحِ وَالْجَسَدِ». من پیامبر بودم درحالی‏كه آدم بین روح و جسد به‏سر می‏برد.

كنایه از این‌که هنوز خلقت آدم كامل نشده بود.

هم‌چنین به روایت دلائل النبوة ابونعیم اصفهانی /42 فرمود: «كُنْتُ أَوَّلَ النَّبِیِّینَ فِی الْخَلْقِ وآخِرَهُمْ فی الْبَعْثِ». من نخستین پیامبران در خلقت و آخرینِ آنان در بعثت بودم.

امیرالمؤمنین در نهج البلاغه /200 می‏فرماید: «وَ لَقَدْ قَرَنَ اللهُ بِهِ صلی الله علیه و آله مِنْ لَدُنْ أَنْ كانَ فَطِیماً أَعْظَمَ مَلَكٍ مِنْ مَلائِكَتِهِ یَسْلُكُ بِهِ طَرِیقَ الْمَكارِمِ وَمَحاسِنَ أَخْلاقِ الْعالَمِ لَیْلَهُ ونَهارَهُ».

هنگامی كه پیامبر صلی الله علیه و آله از شیر گرفته شد خداوند بزرگ‌ترین فرشته از فرشتگانش را همنشین او گردانید تا شبانه‏روز وی را به راه‏های بزرگواری و اخلاق نیك جهان رهنمون سازد.

این مضمون در منابع اهل سنت نیز از جمله در بهجة المحافل 1/58 آمده است.

به روایت احتجاج طبرسی 1/133 حضرت فاطمه نیز در خطبه تاریخی و مشهور خود در این‏باره فرموده است: «أَشْهَدُ أَنَّ أَبی مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، اِخْتارَهُ قَبْلَ أَنْ أَرْسَلَهُ وَسَمّاهُ قَبْلَ أَنِ اجْتَباهُ وَاصْطَفاهُ قَبْلَ أَنِ ابْتَعَثَهُ». گواهی می‏دهم كه پدرم محمد بنده و فرستاده خداست. پیش از آن‌که او را بفرستد انتخاب كرد و پیش از آن‌که برگزیند نامید و پیش از آن‌که مبعوث گرداند برگزید.

فَتّال نیشابوری در روضة الواعظین /52 گوید: «طایفه شیعه اجماع دارند بر این‌که رسول خدا صلی الله علیه و آله در نهان رسول و نبی بود و از زمانی كه خداوند تعالی او را مكلف كرد، برخلاف آن‌چه قریش انجام می‏دادند روزه می‏گرفت و نماز می‏خواند. چون چهل ساله شد خداوند عزّوجلّ به جبرئیل فرمان داد نزد او برود و فرمان آشكار كردن رسالت را به او ابلاغ كند». علامه مجلسی در بحار الانوار 18/277 پس از نقل اقوال علما می‏گوید: «آن‌چه از اخبار معتبر و آثار مستفیض برای من روشن شده این است كه آن حضرت قبل از بعثتش از زمانی كه خداوند در ابتدای سنش عقلش را كامل كرد نبی و مؤیّد به روح‏القدس بود، فرشته با وی سخن می‏گفت، سخن فرشته را می‏شنید و در خواب او را می‏دید. سپس بعد از چهل سالگی رسول گردید، با فرشته روبه‏رو سخن می‏گفت و قرآن بر وی نازل شد و مأمور به تبلیغ گردید». اجماع شیعه بر عصمت پیامبر قبل از بعثت نیز مؤید همین نظریه است.

اینكه در برخی منابع درباره دین پیامبر آمده است: «كانَ عَلی دِینِ قومِهِ» بر دین طایفه خویش بوده، مقصود بت‏پرستی نیست بلكه مراد دین حضرت ابراهیم است كه در صدر اسلام هنوز پیروانی در بین قریش و به‏ویژه در طایفه بنی‏هاشم داشته و به فرموده امام صادق علیه السلام برخی از سنن و آداب رایج نزد عرب‏ها بقایای دین حنیف ابراهیم علیه السلام بوده است. بیهقی در دلائل النبوه 2/37 و ابن‏اثیر در نهایه 2/148 تصریح كرده‏اند كه مراد از «دین قومه» دین حضرت ابراهیم بوده است.

در باره این‌که خداوند در آیه پنجاه و دو سورة شوری خطاب به پیامبر می‏فرماید:

«مَا كُنْتَ تَدْرِی مَا الْكِتَابُ وَلاَ الإِیمَانُ».

تو نمی‏دانستی كتاب و ایمان چیست.

علامه طباطبایی در المیزان 8/77 می‏فرماید: مقصود این است كه دین اسلام را به تفصیل نمی‏دانستی. پس منافات ندارد كه حضرت به طور اجمال از دین اسلام آگاه بوده است و این‌که در آیه صد و بیست و سه نحل اشاره دارد به این‌که رسول خدا باید از برخی پیامبران پیشین پیروی كند مقصود پیروی در اصل توحید و یكتاپرستی و تداوم آن است نه پیروی از شریعت آنان.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
محسن
سه شنبه 5 مهر 1390 09:34 ب.ظ
باعرض سلام خدمت استاد بزرگوار.
وبلاگ بسیارپرمحتوایی هست ولی جسارتافونت یا پس زمینه این قسمت وبعضی قسمت های دیگرباید عوض بشه چون اصلا خوانا نیس.
شاگرد کوچک شما محسن رضوی.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.




Admin Logo
themebox Logo

انواع کد های جدید جاوا تغییر شکل موس